NADZWYCZAJNI SZAFARZE KOMUNII ŚWIĘTEJ

Posługę nadzwyczajnych szafarzy Komunii świętej, ustanowioną instrukcją Immensae caritatis (29.01.1973), Konferencja Episkopatu Polski wprowadziła w życie 2 maja 1990, określając warunki, według których biskupi diecezjalni w Polsce mogą zastosować kan. 910 i 230 KPK, czyli powołać nadzwyczajnych szafarzy Komunii świętej. Biskup diecezjalny liturgicznym obrzędem wyznaczenia nadzwyczajnych szafarzy udzielania Komunii świętej upoważnia kandydata, którego poleca proboszcz, do tej posługi w Kościele lokalnym.

Nadzwyczajny szafarz Komunii świętej pełni posługę podczas Mszy świętej lub poza Mszą świętą. Pomaga w rozdawaniu Komunii świętej, gdy przystępuje do niej większa liczba wiernych, pomaga w zanoszeniu jej chorym i niepełnosprawnym
oraz osobom w podeszłym wieku, które nie mogą fizycznie uczestniczyć w liturgii eucharystycznej w kościele - by mogli oni bardziej ochotnie i czynnie łączyć się z Bogiem oraz służyć dobru Kościoła i ludzi. Obecnie w parafii funkcję nadzwyczajnych szafarzy Komunii św. pełni 2 panów.